Na klifowym brzegu w Niechorzu, w gminie Rewal, stoi 45-metrowa latarnia morska, która od grudnia 1866 roku wskazuje drogę statkom na Bałtyku. Budowla z licowanej cegły to nie tylko działające urządzenie nawigacyjne – to punkt widokowy, z którego rozciąga się panorama wybrzeża od Pobierowa po Pogorzelicę. Z tarasu na wysokości 37 metrów widać Trzęsacz, Rewal i jezioro Liwia Łuża.
Warto się tu wybrać nie tylko dla widoków. Sama latarnia i otaczający ją zespół zabytkowych budynków wpisanych do rejestru zabytków to kawałek historii polskiego wybrzeża.
- imponująca wysokość 45 metrów
- panorama wybrzeża z tarasu
- zabytkowy zespół budynków
- piękny ogród z żywopłotami
- historyczne znaczenie latarni
Historia latarni w Niechorzu – od oleju rzepakowego do LED
Decyzję o budowie latarni podjęto w 1860 roku. Niemieccy budowniczowie wznieśli ją na trzynastometrowej podstawie, wykorzystując charakterystyczną licowaną cegłę. Budowa trwała sześć lat – światło zapłonęło po raz pierwszy 1 grudnia 1866 roku.
Początkowo źródłem światła był olej rzepakowy. Rocznie zużywano go około 1500 kilogramów. Konstrukcja wieży jest przemyślana – dolna część ma formę prostokąta, powyżej przybudówek przechodzi w ośmiokąt. Na narożnikach widać wysunięte lizeny, a płaszczyzny między nimi wyłożono jasnożółtą cegłą.
W 1945 roku latarnia przeżyła dramatyczne chwile. Pocisk artyleryjski uszkodził układ optyczny, a wycofujący się Niemcy podłożyli w budynku osiem min. Na szczęście udało się je odnaleźć i rozbrojić – obiekt ocalał. Trzy lata później, w 1948 roku, odbudowano aparaturę optyczną i latarnia wróciła do pełnienia swojej funkcji. Generalny remont całego zespołu przeprowadzono w 2000 roku.
Obecnie światło latarni pochodzi z żarówki o mocy 1000 W, a jego zasięg sięga 37 kilometrów. Od lipca 2010 roku sylwetkę budowli zdobi wielobarwna iluminacja zewnętrzna.
Co zobaczysz na szczycie – taras widokowy i panorama wybrzeża
Do tarasu widokowego prowadzi 206 schodów. Nie każdemu będzie po drodze z takim wysiłkiem, ale widoki rekompensują zmęczenie. Z wysokości 63 metrów nad poziomem morza (latarnia stoi na klifie, więc do jej 45 metrów dochodzi jeszcze wysokość urwiska) rozciąga się panorama rewalskiego wybrzeża.
W pogodny dzień widać Pobierowo, charakterystyczne ruiny kościoła w Trzęsaczu, Rewal i Pogorzelicę. Od strony lądu można dostrzec jezioro Liwia Łuża. Bałtyk prezentuje się stąd imponująco – szczególnie w bezwietrzne dni, kiedy można spokojnie podziwiać widoki bez konieczności szybkiej ucieczki przed podmuchami.
Od strony morza widoczny jest tylko górny fragment wieży – to efekt położenia na wysokim klifie. Od strony lądu budynek latarni widać z odległości kilku kilometrów. Klif zabezpieczono przed erozją betonowym pasem.
Ogród przy latarni – zielona oaza na klifie
U podnóża latarni znajduje się ogród z kilkudziesięcioletnimi nasadzeniami. Najbardziej charakterystyczne są dwumetrowe żywopłoty – potężne, starannie przystrzyżone, tworzące zieloną oprawę dla ceglanych budynków. Cały kompleks otoczony jest ceglanym murem.
Zarówno latarnia, jak i ogród zostały wpisane do rejestru zabytków we wrześniu 1997 roku. To miejsce ma swój klimat – połączenie surowej, przemysłowej funkcji nawigacyjnej z zadbaniem o estetykę otoczenia.
Dla kogo ta atrakcja
Latarnia w Niechorzu to dobry punkt programu dla rodzin z dziećmi, które mają już kilka lat i poradzą sobie ze schodami. Wejście z małymi dziećmi czy wózkiem nie wchodzi w grę. Miłośnicy historii techniki docenią opowieść o ewolucji oświetlenia – od oleju rzepakowego po współczesne rozwiązania.
Fotografowie znajdą tu interesujące kadry – zarówno sama architektura latarni, jak i widoki z tarasu dają spore pole do popisu. Wieczorem, gdy włącza się iluminacja, budowla nabiera zupełnie innego charakteru.
To też miejsce dla tych, którzy lubią łączyć zwiedzanie z aktywnością. Po wejściu na latarnię można zejść na plażę – schody prowadzą wprost na piasek. Połączenie punktu widokowego z kąpielą morską to dobry sposób na popołudnie.
W 1964 roku kilka scen filmu „Beata” w reżyserii Anny Sokołowskiej kręcono na plaży w Niechorzu oraz w budynku latarni. Główną rolę zagrała Pola Raksa.
Praktyczne informacje – ceny, godziny otwarcia, dojazd
Ceny biletów:
- Bilet normalny: 17 zł
- Bilet ulgowy: 12 zł (dzieci powyżej 5 lat, uczniowie, studenci, emeryci, renciści, posiadacze Karty Dużej Rodziny)
- Bilety grupowe dla grup zorganizowanych minimum 20 osób
Godziny otwarcia: W sezonie zimowym (luty) latarnia była czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00-15:30. W sezonie letnim godziny są zazwyczaj wydłużone – warto sprawdzić aktualne informacje przed wizytą.
Ile czasu zarezerwować: Samo wejście na latarnię i zejście zajmuje około 30-45 minut, w zależności od tego, jak długo chce się podziwiać widoki z tarasu. Jeśli doliczyć spacer po ogrodzie i zejście na plażę, można spokojnie zaplanować półtorej godziny.
Dojazd i parking: Latarnia znajduje się przy ulicy Klifowej w Niechorzu. Parking jest niemal przy latarni, miejsc pod dostatkiem. W sezonie zimowym opłaty za parking nie są pobierane, latem obowiązują standardowe stawki jak w innych nadmorskich miejscowościach. Współrzędne GPS parkingu: 54.093884, 15.065966.
Latarnia jest administrowana przez Urząd Morski w Szczecinie i nadal pełni swoją nawigacyjną funkcję. Jest także jedną ze stacji brzegowych systemu AIS-PL projektu HELCOM, który monitoruje automatycznie ruch statków w strefie przybrzeżnej. Antena stacji znajduje się na wysokości 65 metrów nad poziomem morza.
Latarnia Morska Niechorze na tle innych latarni Bałtyku
Niechorska latarnia to druga pod względem wielkości latarnia nad polskim Bałtykiem. Znajduje się w połowie drogi między Latarnią Morską Kikut (około 30 km na zachód) a Latarnią Morską Kołobrzeg (34 km na wschód). To strategiczny punkt na mapie nawigacyjnej polskiego wybrzeża.
Lokalizacja na wysokim klifie sprawia, że choć sama wieża ma 45 metrów, światło znajduje się na wysokości prawie 63 metrów nad poziomem morza. Dzięki temu zasięg widzialności sygnału jest imponujący – 37 kilometrów to dystans, który pozwala bezpiecznie prowadzić statki wzdłuż tego odcinka wybrzeża.
Niechorze to niewielka miejscowość w gminie Rewal, znana głównie właśnie z latarni. To dobry punkt wypadowy do zwiedzania okolicy – niedaleko stąd do Trzęsacza z ruinami kościoła na klifie, Rewala czy Pobierowa. Można połączyć wizytę w kilku miejscach w jeden dzień wycieczki wzdłuż wybrzeża.